Bij elk doek staat voor wat voor mens het is, en hoe het werd wat het is. Zie je er een waarvan je denkt: dat ben ik — claim 'm, laat je naam achter, dan breng ik 'm langs. Kost niks. Dan zien we elkaar ook weer even.
Rotschilder is geen winkel. Het is een muur vol doeken die op de goede mens wachten. Ik schilder ze in Rotterdam, ik verkoop ze niet: ik breng ze langs bij vrienden, familie, oud-collega's, mensen die ik te lang niet zag. Elk doek heeft een karakter — als dat jouw karakter is, is het doek van jou.
Een doek aan mijn muur doet niks. Aan jouw muur is het een reden om weer langs te komen.
01
Bij elk doek staat wat voor mens erin zit, en hoe het onderweg veranderde. Meestal weet je binnen één regel of het over jou gaat.
02
Eén knop, je naam, en waar-ie komt te hangen. Eerste die claimt heeft 'm — je naam komt bij het doek te staan zodat de rest ziet dat hij vergeven is.
03
Ik neem contact op, we prikken een moment, ik kom met het doek. Je hangt 'm op, stuurt een foto van de muur, en die komt op 'Waar ze hangen'.
Rotschilder is een woordgrap die bleef hangen: rots, schilder, Rotterdam. Een stad die werd platgegooid en zichzelf terugbouwde uit beton — en toch, tussen de kranen en het asfalt, bloeit er iets.
Ik schilder die spanning: hard en zacht, grijs en fel. En ik geloof niet dat een doek beter wordt door aan mijn muur te blijven hangen. Een schilderij hoort bij iemand. Dus geef ik ze weg aan de mensen om me heen — en gebruik ik dat als smoes om weer bij ze langs te gaan.
Woon je in of rond Rotterdam? Dan breng ik het doek zelf. Dat is het hele punt: even zitten, bijpraten, doek aan de muur.
Woon je verder? Dan verzin ik iets — meesturen met iemand, opsturen, of je haalt 'm op als je toch in de stad bent. Geen kosten, geen haast.
hallo@rotschilder.nl
@rotschilder
Rotterdam, NL
Geen prijs, geen wachtlijst, geen galerie tussen ons in. Alleen een doek, jouw naam eronder, en een afspraak om het te komen brengen.